Ultrasoon antisemitisme

Geplaatst op januari 10, 2017 | Gearchiveerd NRC HANDELSBLAD, NRC Next, The Semidaily Kuitenbrouwser | Reageer

Niet alle schrijvers van de Bezige Bij waren blij met het plan van de uitgeverij om twee boeken van Abou Jahjah uit te geven. De Schrijversvereniging belegde een bijeenkomst om de zaak te bespreken. Leon de Winter, fel gekant tegen het contract met Abou Jahjah, vertelde hoe hij met een aantal redacteuren van de uitgeverij een video van Abou Jahjah had doorgenomen, om ze laten zien dat hij echt een antisemiet is. De redacteuren zagen en hoorden het niet, totdat De Winter hen de vertaling gaf van Jahjah’s schijnbaar onschuldige woorden. Met ‘zionisten’ bedoelde hij natuurlijk ‘joden’. Met ‘kapitalisme’ bedoelde hij natuurlijk ook ‘joden.’ Enzovoorts. Lees verder

Hoe Theresa May Labour de kaas van het brood eet

Geplaatst op oktober 10, 2016 | Gearchiveerd NRC HANDELSBLAD, The Semidaily Kuitenbrouwser | Reageer

Theresa May, leider van de Britse Conservatieven, heeft vorige week het startsein gegeven voor New Conservative. Nee, zo noemde zij het niet, maar de lijn die zij op het partijcongres uitzette, is het spiegelbeeld van wat Tony Blair met Labour deed. Op de economische as trok Blair Labour flink naar rechts en op de sociaal-culturele as een stukje naar links: meer marktwerking en deregulering, veel aandacht voor minderheden en open grenzen. Theresa May doet het omgekeerde: zij beweegt economisch naar links: meer aandacht voor werkzekerheid en arbeidsrechten, en sociaal-cultureel naar rechts: migratie beperken, nationale identiteit versterken. Et voila: New Conservative. Lees verder

Trump en de GOP: something’s gotta give

Geplaatst op juni 12, 2016 | Gearchiveerd NRC HANDELSBLAD, The Semidaily Kuitenbrouwser | 2 Reacties

Nu Trump dé presidentskandidaat van de Republikeinen is, probeert de partij hem op te voeden tot een ‘echte’ politicus. In deze variant op My Fair Lady is de rol van Henry Higgins, de taalproffessor die dakloze Eliza Doolittle moet klaarstoomt voor de society, toebedeeld aan de Republikeinse majority-leader Mitch McConnell, zelf de vleesgeworden conventie.

‘Heb je een script?’ vroeg hij onlangs aan Trump voor hij opging voor een speech. Trump toonde hem zijn lege zakken: ‘Ik gebruik nooit scripts. It’s boring.’ Gevraagd naar het gebruik van autocue verklaart Trump afwisselend dat hij er niet in gelooft en dat ze geweldig zijn. Hij ridiculiseert Hillary Clinton omdat zij nooit zonder spreekt – ‘Het gebruik van autocue door presidentskandidaten zou verboden moeten zijn!’ – en doet het de volgende dag zelf ook. Lees verder

10 redenen waarom clickbait de wereld vernietigt

Geplaatst op mei 7, 2016 | Gearchiveerd The Semidaily Kuitenbrouwser | Reageer

De beste kop boven dit stukje zou waarschijnlijk zijn: ‘Hoe het internet de ondergang van de wereld wordt.’ Of: ‘10 redenen waarom internet de wereld vernietigt.’
Lees een artikel op internet en dat is wat je erbij krijgt: From around the web, of Most viewed: ‘11 beroemdheden die trots zijn op hun biseksualiteit’, ‘Deze man werd met één muisklik miljonair’, ‘De 16 meest schattige foto’s van lachende dieren.’ Clickbait, aas om clicks mee te vangen.
Wie vis wilde eten was vroeger aangewezen op de visindustrie, nu heeft iedereen zelf een hengel en een schepnet – dat was de belofte van het internet. De mensheid droomt van emancipatie, empowerment en democratie, en eindelijk hadden we de sleutel gevonden: internet. Internet is gelijke toegang tot alle informatie, informatie is kennis, kennis is macht. het is een illusie gebleken. Hoe lang duurde de WikiLeaks hype? Waar bleef de zogeheten burgerjournalistiek? Waar zijn de zichzelf bedruipende indie-filmers, -muzikanten en -schrijvers?
De Correspondent bracht deze week een interessant stuk over hoe de muziekindustrie door het internet zijn greep op de muziekmarkt niet kwijtraakte, maar juist versterkte. De hoeksteen van het verdienmodel van de platenmaatschappijen was de productie en distributie van hoogwaardige muziekopnamen. Dankzij de digitale revolutie is daar nu alleen nog een laptop voor nodig – letterlijk. Zo zou de muzikant zich ontworstelen aan het almachtige oligopolie van de grote labels en de markt veranderen in een cottage industry, een fijnmazig netwerk van kleine, autonome producenten. Het tegendeel gebeurde: de grote platenlabels hebben vandaag een groter marktaandeel dan vóór het internet. Zij werken samen met de grote streamingdiensten, die hun producten pushen via playlists. Lijsten, selecties, suggesties, tips. In werkelijkheid verkapte reclame. Clickbait.
Wie zijn de best verkopende popartiesten van dit moment: Taylor Swift, Kanye West en Beyoncé. Wie heeft dan weer een ‘fittie’ met de één en dan weer met de ander? Wie nagelen in hun teksten hun (aanstaande) ex aan de schandpaal? Wie lokken onze blik voortdurend naar het sleutelgat tussen hun werk en hun vermeende privéleven? Wie genereren het meeste internetverkeer? Taylor Swift, Kanye West en Beyoncé. Clickbait.
De koning van de clickbait in de Amerikaanse politiek is Donald Trump, niemand beheerst de kunst van het aandacht genereren beter dan hij. Dankzij dat mechanisme zal hij president van Amerika worden, voorspelde columnist David Roberts van Vox.com, een van de betere Amerikaanse nieuwssites.
Nu Trump de grote winnaar is zal alles gaan schuiven, maar tot voor kort was er geen pundit of politicus – van rechts tot links – die Trump zelfs maar enigszins capabel achtte tot het presidentschap. Dat Trump ongeschikt is mag dan het meest correcte antwoord zijn op de meest relevante vraag die je over deze verkiezing kunt stellen, maar ‘het is geen interessant antwoord.’ schrijft Roberts. ‘Geen antwoord waar mensen op willen klikken.’ De observatie ‘Trump is incompetent’ zal over een paar maanden zijn gereduceerd tot een partijdige dooddoener die geen journalist nog wil afdrukken, tenzij gebalanceerd met een dooddoener uit het Trump-kamp (die vermoedelijk kant noch wal raakt). Om de schijn te wekken van een reële keuze tussen twee gelijkwaardige kandidaten, een spannende horserace, zullen de media Trump moeten optillen, en Clinton neerhalen. De quatsch die Trump verkoopt krijgt hetzelfde soortelijk gewicht als de competente dingen die Clinton zegt. Een zak veren versus een blok lood: beiden een kilo. Het ‘politieke kartel’ van politici, bestuurders en opiniemakers, die de gewichten ijken en de schaal verdelen, is buitenspel gezet. De gewetensvolle, inhoudelijke afweging, ooit core business van de media, is geen optie meer. Breng de berichtgeving over Trump in proporties tot zijn gewicht, en je oplage zal kelderen. Het is bullshit recyclen of sterven.
‘Populisme is een van de meest verwarrende termen in het vocabulaire van de politieke wetenschap,’ schrijft Margaret Canovan in haar standaardwerk Populism. Aan de vele definities die zij noemt kunnen wij er nu één toevoegen: de kunst van de clickbait.

Lees verder

Bekerpolitiek

Geplaatst op april 13, 2016 | Gearchiveerd The Semidaily Kuitenbrouwser | 1 Reactie

- Hallo, daar zijn wij dan weer met Eén op twee van drie tot vier op Radio 5, voorheen van zes tot zeven op Radio 8, binnenkort van negen tot tien op Radio 11. Mijn naam is Tanja Boljé en naast mij zit zoals altijd Tjerk van den Nagtkaerschenmaecker. Tjerk, wat gaan we doen!?

- Het is 2032, wij bestaan dit jaar dertig jaar en dat vieren wij door terug te blikken. Wat waren de belangrijkste ontwikkelingen in die periode? Vandaag praten wij daarover met een oude bekende van ons programma, professor Berend Ottoman, hoogleraar sociocultologie aan de Universiteit van Venlo en auteur van het boek Kickboksen op het Binnenhof. Welkom.

- Dank u. Lees verder

volgende pagina »