Ditzo, Datzo, Hoezo

Geplaatst op maart 16, 2008 | Gearchiveerd onder Geen categorie | 1 Reactie

NIEUWE RUBRIEK!

In dagbad De Pers begin ik deze week met een wekelijkse bespreking van nieuwe reclame-uitingen. Tv-commercials, maar ook advertenties en radio-spots. Elke week, geen vaste dag, dus: hou De Pers in de gaten. Hieronder de eerste aflevering.

YouTube Preview Image

Is het u wel eens opgevallen hoeveel commercials er zijn waarin dienstverleners figureren die schijt aan hun klant hebben? Nare, dikke, lelijke, kalende, humeurige mannen (meestal) van middelbare leeftijd die met sardonisch genoegen ‘nee’ verkopen, die gewetenloos misbruik maken van de onwetendheid van oude dametjes, die je met een stalen smoel leugens op de mouw spelden, die je met opzet laten wachten, die een ruit inzetten met purschuim en de lege bus achteloos in je tuin gooien, enzovoorts. De twee bekendste voorbeelden van dit moment zijn de internetbank Binck en de nieuwe internetverzekeraar van Fortis, Ditzo, waarvan afgelopen week de tweede commercial in première ging. Binck stelt ons voor aan ‘meneer Grootbank,’ een soort omgekeerde Jochem de Bruin, een te dikke, luie, morsige vijftiger die achter zijn bureau ligt te maffen en hooguit even wakker wordt om een klant het vel over de neus te halen. Meneer Datzo, de hoofdpersoon in de Ditzo-spotjes, is een al even dikke en morsige verzekeringsman, die al even weinig begaan is met het belang van zijn klanten, en uitsluitend aan zijn eigen portemonnee denkt. Dit in tegenstelling tot de mensen van Ditzo, die helemáál niet zo zijn, althans, volgens Ditzo.Televisiereclame maken voor diensten is niet eenvoudig. Wat laat je zien? De traditionele oplossing is: toon je mensen. Zo kregen we het o-zo lieve McDonalds-meisje, de ultragemotiveerde en toch charmante Randstad-intercedente en de ideale schoonzoon Jochem van Dijk die voor de Rabobank al harten winnend de wereld rondreist. Dat soort zoetsappige karakters contrasteren nogal met de rest van het televisieaanbod, waar het accent momenteel meer ligt op grimmigheid, cynisme en leedvermaak. Laat dan zien hoe slecht de concurrentie is, zou je zeggen, en dat zouden Nederlandse adverteerders ook wel willen, maar vergelijkende reclame is in Nederland aan zoveel beperkingen gebonden, dat vrijwel geen adverteerder zich eraan waagt. En daarom zien we geen feitelijke vergelijkingen, met harde cijfers en onderzoeksgegevens, maar fictionele, waarbij de concurrent symbolisch wordt voorgesteld als een vervelende, morsige oplichter.

Toen Ditzo onlangs één stapje verder ging met een postercampagne waarbij het Datzo-merk was vormgegeven in de huisstijl van diverse grote verzekeraars, OHRA, Centraal Beheer en FBTO, kwamen deze adverteerders dan ook onmiddellijk in actie. OHRA sloeg terug door de domeinnamen Dit-zo.nl en Dat-zo.nl te registreren en daarop een parodie van de Datzo-poster te plaatsen.

In marketingkringen worden dit soort schermutselingen met rode oortjes gevolgd, dus qua reputatie en naamsbekendheid zal het de betrokken marketeers geen windeieren leggen, maar of een merk zelf veel opschiet met zo’n anti-strategie is nog de vraag. Al die gemene oplichters in het STER-blok vormen op zichzelf natuurlijk een bevestiging van het vooroordeel dat veel consumenten al hebben. En dan vorm jíj, met jouw product, die ene, zeldzame uitzondering? Zou het echt? Eerst zien, dan geloven.

Reacties

Eén reacties to “Ditzo, Datzo, Hoezo”

  1. dick on maart 25th, 2008 00:07

    Hé, wat is er mis gegaan? Eerst heb je het nog over Jochem de Bruin, even later heet hij al Jochem van Dijk. Foutje?

Laat een bericht achter